پژواك مرگ
پشت پنجره
لحظه ها به انتظار تثبيت فراموشي
و درد
چون حفره اي دهان گشاده
بر پوسته عمر...
پشت پنجره
نقش پيكري تاب ميخورد
پشت پنجره، مردي
زاده التهاب دقايق
سردر گم و هراسان
پنجه بر شيشه ميكشد
دو دست چسبيده به شيشه
نعره ميكشد
پشت پنجره
خالي يك چشم
به آنسو خيره مانده
اشك ميريزد
پشت پنجره، صدا
هويت خود را فاش ميكند:
مرا دار بزنيد
